Nedcar

Vanochtend werd de stand van zaken besproken op Radio 1, een reporter stond aan de poort om reacties te vernemen van werknemers, juist op het moment dat er onderhandelingen gaande zijn met de top van Mitsubishi. "Het duurt allemaal veel te lang, je moet gewoon met je vuist op tafel slaan en zeggen wat je eisen zijn, en dan kunnen ja of nee zeggen, dat hoeft toch geen uren te duren die onderhandelingen". Of wat dacht je van deze; "Als zoiets in Den Haag zou gebeuren zou er allang steun vanuit de overheid zijn geweest". Over minderwaardigheidscomplex gesproken.

Verbouwing

Fijn, geld hebben om een verbouwing te realiseren. Minder fijn, je huis uit moeten omdat het thuis niet meer leefbaar is; geen water, geen keuken, overvolle kamer (kasten, keukenspullen, verfspullen en zo nog meer troep ) en allemaal "mannen" die door je huis heen sjouwen met bagger aan hun poten. We wonen in bij een vriend in Wijdenes. Dat kan ik ontzettend waarderen, hij staat zijn huis gewoon af en gaat bij zijn ouders wonen. Niet dat ik dat had gevraagd, hij bood het zelf aan. Fantastisch! Toch is het wel even wennen in een ander huis. Met name de kinderen hebben last van de verandering. Elke dag vroeg op om op tijd op school te zijn. In de keuken treffen we 's-ochtends een ploeg "mannen" die bij mijn vriend aan het werk zijn en eerst nog even koffie drinken. En als deze op is lopen ze gewoon de deur uit, alle troep achterlatend. Ach, je moet het er maar bij nemen, thuis is het veel erger.
De verbouwing schiet lekker op; de bijkeuken is gesloopt, het dak is van de keuken, de fundering is gelegd, de betonvloer wordt vandaag gestort. We gaan weer opbouwen! Voor wat betreft de keuken lopen we enige vertraging op, maar dit hoop ik de komende 2 weken weer goed te maken. Al met al geeft het wel veel spanning maar om maar eens een oud gezegde van stal te halen; om eieren te bakken moet je eerst de schalen breken.