Jay Reatard

Vandaag, na 4 maanden wachten, mailen en twijfelen, heb ik dan eindelijk de "Blood Demo" 7" van Jay Reatard op kunnen halen op het postkantoor. Hierop zijn 4 demo's te vinden van tracks die op zijn in 2006 verschenen debuut LP "Blood Visions" ook al te bewonderen waren. Maar deze versies zijn minstens zo goed; anders gemixed voornamelijk. De single is verschenen op het Aussie label Stained Circles en is inmiddels al lang out of print, ofwel, niet meer verkrijgbaar behalve voor veel geld op ebay. Voor degenen die dit toch niet willen missen; schaf per onmiddelijk de onlangs verschenen dubbellaar "Singles 06-07" aan, uitgebracht op het In The Red Records. Deze compilatie is wellicht nog beter dan het al tamelijk briljante "Blood Visions". Samengevat zijn alle inmiddels al lang niet meer verkrijgbare singles, opnieuw gemasterd door Jay. In The Red heeft ze uitgebracht als dubbel LP ( ook cd ), met mooie brede groeven, waardoor het geluid nog beter is dan de oorspronkelijke releases.
Op dit moment wordt er door Matador een serie singels van Jay uitgebracht, welke op het moment van verschijnen al uitverkocht zijn, dus voor ons stervelingen is er nagenoeg niet aan te komen. Maar, één troost; binnenkort brengt Matador ook deze releases samen op een compilatie. Inmiddels ben ik op ebay uiteraard wel op zoek naar deze singels, maar de buidel is niet onbeperkt....

Snake-Out

Debuut release van Wanghead With Lips label van Len Puch. Deze man is verantwoordelijk voor de eerste LP van the Gories, dus een held, althans, één van mijn helden. Snake-Out heeft 2 albums gemaakt, waarvan dit de debuutLP was. Een maffe combinatie van surf, country, geestelijke gekheid, maatschappelijke betrokkenheid maken deze plaat zeer vermakelijk. De cover van "I Put A Spell On You" is zo onwerkelijk dat het weer goed is. En terwijl ik alle platen van Art Phag in mijn bezit heb en regelmatig draai moet ik hier toch bekennen dat de Snake-Out plaat op dit moment mijn voorkeur heeft, ondanks het hoge grapgehalte.

Rotterdam

Afgelopen zaterdag met R. naar Rotterdam geweest. Mijn favebandje van het moment, the Black Lips, zou optreden, 2x!! Na aankomst ( makkelijk parkeren ) eerst gewandeld naar de Witte de Withstraat, alwaar de Tent gevestigd is. Onderweg werd ik gegrepen door de openheid van de stad. Het optreden was 2 uur uitgesteld dus we hadden ruim de tijd om een cafe aan te doen om aldaar enkele versnaperingen te nuttigen. Cafe de Witte Raaf deed gemoedelijk aan, de barmensen waren vriendelijk, de muziek was easy. De goede koffie ( vers, van vers gemalen bonen ), plaats om te zitten en een goed gesprek maakten het plaatje compleet. Rond half acht naar de Tent, die inmiddels redelijk vol was gestroomd met geinteresseerden. Zittend op de grond wachtte men rustig af tot het (korte) feestje zou beginnen. 3voor12 maakte opnames, zowel beeld als geluid. The Black Lips speelden 4 nummers, een heerlijk opwarmertje wat nieuwsgierig maakte naar het latere optreden in Rotown. We zijn rustig naar de Nieuwe Binnenweg gewandeld en hadden nog ruim te tijd om de inhoudelijke mens tevreden te stellen, dus we gingen op zoek naar een eetgelegenheid. Het werd een eetcafe, pal naast Rotown. Een heerlijke vega indiase schotel werd ons voorgezet door opnieuw een uiterst vriendelijke jongedame. Ook hier gold; een goede sfeer, muziek die aanwezig was doch niet overheersend, vriendelijke mensen. Om 10 uur naar Rotown; de zaal was lekker vol en the Black Lips hadden er zin an. Vanaf het openingsnummer was het een feestje. Voorin was het een kolkende, dampende massa en band maakte er een echte happening van. Ik was verbaasd door de reacties omdat ik niet had gedacht dat deze band al zoveel followers zou hebben, maar het publiek was niet onbekend met het werk van deze geniale band. Zwaar leunend op de sixties, zowel de sound, maar ook de liedjes hadden met gemak op de "Back From The Grave" serie kunnen staan. Beach Boys, the Sonics, Stones, ik heb het allemaal voorbij horen komen. Maar alles met een fantastische Black Lips saus; veel samenschreeuwen, een jengelende guitar en een slepende beat. 5 kwartier lang was ik in een andere wereld, gegrepen door briljante songs, een zeer goede sound en een band die waarmaakte op het podium wat het vinyl deed vermoeden; de next big thing!!

Luistertip; het album Good Bad Not Evil, verschenen op Vice Records is een goede start. Klik hier voor hun myspace.

Roots

In eerste instantie denk ik met een plaat te maken te hebben waar een geweldige spruitjeslucht aan hangt. Openingstrack "Waarom vertrouw je mij niet meer" door Brigitte & the Firestrings doet dit vooroordeel zeker bevestigen, maar de bluesrocker "You Told Me A Lie" van Jenny & the Rascals maken me toch nieuwsgierig. Vervolgens een ware Nederpunker avant la lettre "Laars Erop" door Dee Dee Pitt, die me duidelijk maakt dat er nog veel valt te ontdekken in de schatkamer van de jaren 60 nederbeat/punk. "Als je alle kranten leest" door Jose & Full House is ook van de maatschappijkritische, heerlijk. "Unlock My Door" van Linda van Dijck is een killer waar je echt ff van bij moet komen. Bonnie St. Clair, Rita Hovink, Mariska Veres om nog wat aan namedropping te doen, maken een album ( op roze vinyl!! ) welke ik met een gerust hart naast de Back From The Grave serie in mijn kast kan zetten.

Mooie hoes

De plaat en z'n verhaal.

Om alvast een begin te maken!