nieuwe baan

Maandag ga ik beginnen met mijn nieuwe job! Na 3 jaar met veel plezier gewerkt te hebben voor de grootste tijdschriften van Nederland ga ik voor een nieuw blad werken. Het is allemaal wel snel gegaan, maandag dacht ik nog dat ik voorlopig wel zou blijven zitten, dinsdagochtend een afspraak met de manager van het nieuwe blad, dinsdagmiddag collega's verteld van vertrek, woendsdag bureau uitgeruimd en thats it. "Nou, dat was het dan lieve collega's, tot een volgende keer". "Er komt nog wel een officieel afscheid hoor...." Of dat echt gaat gebeuren valt nog te bezien want ik weet niet of er budget is om een afscheidsborrel te geven; ik blijf namelijk bij hetzelfde bedrijf werken. We zullen zien, voorlopig ben ik errug blij dat ik een nieuwe uitdaging op kan gaan pakken. Aan de andere kant heb ik wel pijn in m'n hart vanwege mijn vertrek. Ik had nog net geen tranen op de wangen, maar het scheelde niets. Het is nogal dubbel qua emotie; enerzijds de blijheid en het opgelucht zijn, aan de andere kant het verdriet om het verlies. Afscheid nemen doet pijn. Wat een heen en weer geslinger, ik word er duizelig van. Vandaag maar rustig aan doen.