Onlangs een herpersing gevonden van deze plaat uit '69. Ik was een beetje ambivalent als het over "the hardest working man in showbiz" ging. Hij heeft prachtige nummers opgenomen, maar ik ben niet zo dol op zn latere hard-funk. Een aantal jaren terug aangeschafte verzamel cd bevestigde dit alleen maar. De hits kan ik wel aan, maar de rest is om nerveus van te worden. De omslag kwam toen in de laatst door de NOS uitgezonden serie over soul een aflevering zag waarin ook James Brown een prominente rol vervulde. Met name de vroege James Brown wist mijn interesse op te wekken. En tevens kwam ik er door enig speurwerk op het net achter dat veel compilaties "slecht" zijn door het onbreken van een lijn, of visie, maar juist uitblinken in het bijééngeraapt zijn. Deze plaat is een reguliere plaat, uit '69, volgens ingewijden een interessante muzikale periode en bevat een mengeling aan stijlen, allen zeer herkenbaar als James Brown. Funk, soulballads en rhythem & blues wisselen elkaar af. Een geweldige plaat dus, juist door die variatie. Soms subtiel, soms keihard. Z'n stem, timing, kracht en soul tellen op tot de slotsom dat verder speurwerk noodzakelijk is om meer van deze Godfather of soul in huis te krijgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten